Lieve allemaal,
Wat, kan het weer snel omslaan hè. Zondag lag ik nog heerlijk op een terras in de stad. En at ik er samen met een vriendin, in de zon.
En nu lig ik dik ingepakt, en met waterdichte kleding aan, op het honden uitlaat plaats. En zie een kletsnatte hond terug komen.
De herfst is nu dan toch echt gekomen. En eigenlijk heeft het ook wel iets. De bomen die verkleuren. De spanning of je dit keer de hond wel droog uit kunt laten.
Maar, ook de kastanjes, en eikels, die je vind onder weg. Waarvan je weet dat kinderen die gaan rapen. En, vervolgens, thuis, dan met prikkers, in de weer gaan. Om er spinnen en ander dieren van te maken. Of zelfs spinnenwebben met wol. Doet mij denken aan vroeger. Dat ik als 6/7 jarige met mijn zak vol, herfst natuur bij mijn oma kwam. En dat wij dan samen aan de keuken tafel heerlijk bezig zijn. Met een glas cola en patat chips, wat gaat de tijd dan verschrikkelijk snel hé.
Maar, wat is het heerlijk om daar aan terug te denken.
Eigenlijk een hele rustige week verder gehad. Om flink bij te tanken van mijn bezoek je aan het terras. Maar ook, omdat ik dus vrijdag naar Zwolle moest. Het afbouwen van de pomp is begonnen.
De afspraak was, dat wij na mijn vakantie hiermee zouden beginnen. Zij zijn van mening, dat de pomp mij zieker maakt. Dan beter.
Dus, is het de bedoeling dat het om de twee weken steeds omlaag gezet word de medicatie.
En, wij ook per twee weken kijken hoe het lichamelijk gaat. Of het überhaupt kan.
Want ik heb die pomp sinds 2006. En je weet zelf. Als je bijvoorbeeld veel paracetamol slikt tegen bijvoorbeeld een gestoten arm. Dat de pijn weg gaat. Je dingen doet. En dan blijkt hij gebroken te zijn.
Dat is nu ook het geval, door de onderdrukking kan natuurlijk de verkrampingen wel erger zijn geworden. Dus, het is afwachten hoe ik hierop ga reageren. Voor mij staat natuurlijk voorop. Dat ik gewoon voor Storm kan blijven zorgen. En daarnaast toch mijn hobby’s redelijk uit kan voeren. En niet als een opgerolde slang alleen maar op bed kan liggen. Ik wil wel, mijn kwaliteit van leven bewaren.
Dus na drie kwartier rijden, kwam ik dus in Zwolle aan. Ik had ontzettend lief personeel op de ambulance zitten. Is voor mij altijd wel belangrijk. Omdat ik dit soort bezoeken eigenlijk altijd alleen doe. En zo voel je, je toch niet zo alleen. We hadden het nog over iets moois wat ze toen geregeld hadden in 2008. Namelijk dat ik even mocht uitwaaien op het strand bij Katwijk. Na een vervelend gesprek ik Leiden destijds. Ja, dat soort dingen doen ze ook. Omdat ze weten dat je in principe alleen maar rondjes rond de kerk kunt maken. En nu zeker, omdat ik enorm gekort word op de kosten voor mijn liggend vervoer. Ik moest maar blij zijn met wat ik nu nog kreeg was er gezegd. Want voor het zelfde geld, kreeg ik helemaal geen geld meer. En omdat ik niet met een gewone taxi kan. Kwam ik niet in aanmerking om 1500 km te kunnen rijden per jaar. Nu krijg ik 40 euro in de maand. En tja mijn vervoer is best kostbaar. Maar ben blij dat ik het heb.
Maar in het ziekenhuis in Zwolle, snel de tussen route genomen. Begon die beste arts nog of hij allemaal speciale kleding aan moest trekken. Omdat ik in 2009 die MRSA op gelopen had. Nee duh, dat hoeft allang niet meer. Oké, dat kon ik mee komen. Hij de pomp aangeprikt. En hem leeg gehaald. En opnieuw gevuld. En hem lager gezet. En ik kon weer richting huis.
Ik was totaal gesloopt. Dus heb mij over laten schuiven.
Zijn ze weer weg gegaan. Storm was dolblij, dat ik weer terug was. Drie kwartier later. Ging het even flink mis met Storm. Dus uit mijn bed gedoken. En geprobeerd zijn tong uit zijn bek te halen. Maar hij kreeg helaas nog een kaak klap erover heen. En daar zat mijn vinger tussen. Niet doorgehad. Want was, veel te druk met hem bezig. Gelukkig nar 2 minuten werd het weer rustig.
Dus samen met ADL alle troep opgeruimd. En de huisarts gebeld. Was helaas niet aanwezig. Moest bellen , met de inval arts. Dus gedaan. Kon eigenlijk alleen als er spoed was. Maar, is dat spoed? Een beet in een vinger. En een vinger die twee keer zo dik is. En enorm blauw?
Ja, de ADL vond van wel. Maar helaas werkte het systeem niet goed op mijn telefoon.
Dus is de ADL beneden gaan bellen. Ben ik snel Storm even uit gaan laten. Omdat hij gewoon moest.
Vertelde de ADl dat ik meteen door kon naar de huisarts.
Maar, tja waar zat deze beste man? Dus nogmaals gevraagd waar hij zat. Hij vertelde dat hij in de buurt van een grote winkel keten zat. Maar, daar hebben wij er hier 4 van in Apeldoorn.
Dus was ik naar de verkeerde gereden.
Ik had al niet meer zoveel stroom in mijn stoel. Ik was al te laat voor de afspraak. En ik moest er voor 5 uur zijn. Sjonge wat een stress. Dus doorgereden op 2 km per uur. Sjonge wat een drama.
Uiteindelijk kwart over vijf stond ik voor het gebouw.
De assistente en de arts waren zo aardig geweest om te wachten. Dus een absolute pluim. Mijn vinger is zwaar gekneusd. En ik moest de welbekende tetanus spuit. En aan de antibioticum.
De arts liep zelfs mee naar de naastgelegen, apotheek.
En, het was inderdaad een spoedgeval. Omdat, het iets met je handen is. En die zijn ontzettend belangrijk in het leven. En zeker met een dystrofie hand.
Dus, hij vond wel dat wij goed gehandeld hadden. Dus ook een pluim voor de medewerkers van Fokus.
Alleen toen moest ik nog terug. Wat een drama. Ik maar hopen dat ik nog thuis kon komen. Met die stroom hoeveelheid die ik in mijn stoel had.
En ja hoor net voor mijn voordeur deed hij het niet meer. Maar, wat was ik blij dat ik mijn voordeur had gehaald. Dus, heb ik Fokus gebeld. En, die kwamen eraan. Aan het stroom en binnen vijf minuten stond ik weer binnen in mijn huis. Ik was totaal gesloopt. Ik kon echt niet meer.
En het was niet eens vrijdag de 13de .
Lieve groetjes Sterremaan en Storm.
Herfst,
Bladeren verkleuren, van groen naar rood/bruin.
Ze krijgen een mooie nerf een mooi, kruin.
Dan laten ze los,
En dwarrelen bij een grote bos.
Een bos bladeren, in alle mooie herfst kleuren.
Wat is dat toch een mooi gebeuren.
Zo zie je van elk seizoen kun je iets maken,
iets zoeken, wat je gaat raken.
Bladeren verkleuren van groen naar rood/bruin.
Ze laten los,
En dwarrelen.
Langzaam naar beneden, naar de grond.
Je zou willen dat je in zo`n enorme berg bladeren stond.
Dat is bijna ieders droom.
Zonder schroom
In de berg bladeren springen.
En het omhoog gooien,
Er mee strooien.
Wat kan dat toch mooi zijn.
Wat is toch eigenlijk het seizoen Herfst toch mooi.
©Alma
579 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (7) / Geplaatst op: 8-10-2011 12:43:02 |