| stichting ambulance wens vriendschap |
 10 jarig jubileum vriendschap. 5 Juni 2000/5 Juni 2010.
Wat een dag.
Omdat het vandaag precies de dag is dat, ik mijn vriendin 10 jaar ken. Wilde ik heel graag haar omgeving zien. Alleen daar kwam een probleem bij kijken.
Ik ben namelijk afhankelijk van liggend vervoer en hulp. En hoe kun je dan zoiets regelen. Dus heb ik weer de stoute schoenen aangetrokken en naar Stichting Ambulance wens geschreven.
Ik dacht nog, mag echt niet klagen met wat ik al heb mogen doen. Maar Kees Veldboer zag in hoe belangrijk het was. En het was geregeld ik zou mijn vriendin gaan bezoeken.
Mijn vriendin was op de hoogte dat ik zou komen. Omdat ik tegen mijn vriendin niet kan liegen.
Maar ik kon nog wel wat andere dingen regelen.
Het was dan zover. Om 10:00 stond de ambulance voor de deur. En werd er aangebeld. Marinus, en Bettie. Stonden voor de deur. Ontzettende lieve mensen. Met ontzettend veel humor. Dus de click zat er al meteen in.
Ik werd rustig overgedragen op de brancard. En via een wirwar van deuren in mijn appartement naar beneden gereden.
Bettie en Marinus reden mij rustig de ambulance in en de reis kon beginnen. Naar het mooiste plaatsje in Limburg Well. Daar woont mijn vriendin Anneke. Wij kennen elkaar via een dystrofie kamp van 5 Juni 2000. En ja we wilden dit graag over doen. Maar omdat dit voor ons beide op die manier niet meer mogelijk was. Wilde ik heel erg graag nog een keer naar haar toe. Kijken hoe haar leefomgeving is. Ze heeft de mijne gezien. Maar als we via de webcam contact hebben. Dan is het toch anders.
De rit liep voorspoedig. Na even een tussenstop. Kwamen we mooi op tijd aan.
En kon ik haar huis al zien liggen.
De deur ging open. En daar kwam de kleine man Stijn ons al tegemoet. Toch wel een beetje eng als
2 ½ bent. Maar ook weer spannend.
Anneke zat ook al op mij te wachten.
Ik werd weer uit de ambulance geschoven. En ik kon het huis binnen. Heerlijk naar de grote tuin. Snel even een blik geworpen in huis. Erg knus en mooi. Nu heb ik dan echt een beeld bij Anneke haar leefomgeving.
Na de cadeaus die ik mee had genomen. Had ik nog een verassing. Ik wilde heel graag een lied voor Anneke zingen. “Feels Like home” En het ging dan vooral om dit stukje
A window breaks, down a long, dark street,
And a siren wails in the night.
But I`m alright, `cause I have you here with me,
And I can almost see, through the dark there is light.
Well, if you knew how much this moment means to me,
And how long I`ve waited for your touch.
And if you knew how happy you are making me,
I never thought that I`d love anyone so much.
Een ontzettend emotioneel moment natuurlijk. Maar wel een heel mooi moment. Wat was dat genieten. Maar Anneke had zelf nog een verassing. Namelijk picknicken bij de Maas.
We hadden een geweldige plaats. En woorden waren niet meer nodig. We overdachten onze tien jaar. De mooie momenten die we via internet hebben kunnen delen. Of in het echt. Maar ook onze mindere momenten met ziekte. En die lieten we mee varen met de Maas weg ver, weg van ons.
Weer terug in de ambulance naar Anneke’s huis. Wilde ik heel graag het kasteel zien waar Anneke was getrouwd. Dus daar werd ik heen gereden. Het was dan wel niet in een koets met paarden. Maar wel in een ontzettende mooie koets. Die voor vele mensen een grote betekenis heeft.
Ik kreeg nog een mooie rododendron geplukt door Marinus die was voor in mijn haar..
Gelukkig had ik veel zelfspot en wisten Bettie en Marinus hier goed mee om te gaan
Weer terug naar Anneke haar woning gegaan. Om even bij te tanken. Want we zouden nog naar Anneke’s leukste restaurantje gaan. Deze hadden echt rekening met ons gehouden.
We konden zo de straat oversteken en we waren bij het restaurant.
Daar hadden ze allemaal oude prenten aan de muur hangen. En ook oude hoeden. Die je op kon zetten. Ik voelde mij net Alice in wonderland. Op bezoek bij de konijn met geen tijd. Maar er was alle tijd. Voor de grappen en grollen. Maar ook de serieuze gesprekken.
Na heerlijk eten. Waar Anneke absoluut niet over had gelogen. Was het tijd voor afscheid nemen. Anneke had heel lief hele mooie taartjes gemaakt voor ons. Ook voor Bettie en voor Marinus.
Nog een laatste foto. Een knuffel en een kus. En daar was het afscheid. Wat toch wel erg emotioneel was.
Ik werd weer de ambulance ingereden. En we vertrokken weer richting Apeldoorn. Van de terug reis niet veel meer meegekregen. Het was een mooie, super mooie dag.
En daar kun ik en Anneke weer mooi op terug kijken.
En zonder Marinus en Bettie. Was dit niet mogelijk geweest. En ook niet zonder stichting ambulance wens. Het blijft en is een geweldige organisatie.
625 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (13) / Geplaatst op: 6-6-2010 14:37:02 |
| Reactie |
Geschreven door imara  | 7-6-2010 11:31:10 | woei top zeg...
heerlijk zo een dag..
en nu uitrusten..
gr sonja | 
|
|
Geschreven door laura2712  | 7-6-2010 9:56:43 | Super dat je het voor mekaar gekregen hebt en lees dat je het heel leuk gehad hebt
Groetjes Laura | 
|
|
Geschreven door saskia11  | 6-6-2010 23:54:22 | Hoi Alma
Ik heb weer je weblog gelezen, wat kun jij goed schrijven zeg. Hetm boeit me echt zoals jij in het leven staat.
Groetjes Saskia | 
|
|
Geschreven door schotje  | 6-6-2010 21:28:29 | Hoi Alma.
Wat heb jij genoten zeg, of liever gezegd jullie.
Ik genoot gewoon met jullie mee.
En nu weer goed uitrusten natuurlijk.
Wat is je volgende grote onderneming?
Een fijne week,
Adeline. | 
|
|
Geschreven door Josie  | 6-6-2010 20:55:18 | Hoi Alma,
Wat geweldig!!
Heerlijk dat jullie zo genoten hebben.
Hier kan je weer een lange tijd mee vorruit.
En nu begint het nagenieten 
Lieve groet, Ingrid | 
|
|
Geschreven door kablau  | 6-6-2010 20:29:46 | Hoi Alma,
War een fantastische dag zul je gehad hebben, dat haal je ook wel uit je verhaal.
Fijn dat jullie zo heerlijk genoten hebben , geniet er nog maar lekker van na .
Lieve groetjes
Ans  | 
|
|
Geschreven door thecala  | 6-6-2010 20:16:23 | Wat een superfijne dag heb je gehad, of, jullie dan, want Anneke natuurlijk ook. En dat ze zo lief voor je zijn, van de ambulance.
Daar kun je dan weer op teren....En Toon die is niet meegeweest, natuurlijk? Dat kan niet, denk ik, met een hond....Of vergis ik me daarin? | 
|
|
Geschreven door crea-girl  | 6-6-2010 19:11:06 | Wat een goede acties zijn er tegenwoordig!
Je dag kon vast niet meer stuk!
Fijn ook dat je je vriendin weer hebt kunnen zien, zal vast heerlijk zijn na al die tijd.
Groetjes Cindy | 
|
|
Geschreven door max1948  | 6-6-2010 17:38:46 | Hoi Alma
Wat is het toch mooi dat dit allemaal kan tegenwoordig.
Ik geloof graag dat je hebt genoten. 
groetjes Jannie | 
|
|
Geschreven door midas  | 6-6-2010 17:23:01 | HALLO LIEVERD
WAT HEB JIJ ENN FANTASTIESE DAG GEHAD
GEWELDIG
BEN HET HELLEMAAL EENS MET GITJE
EEN DAG MET EEN GOUDE RANDJE
WAAR JE NOG LANG VAN KUNT GENIETEN
GROETJES EN LIEFS VAN MARIANNE (MIDAS)
 | 
|
|
Geschreven door redlady  | 6-6-2010 16:01:53 | In één woord..... FANTASTISCH!! | 
|
|