Ze had nog niet vaak op hoge hakken gelopen, dat kon je goed zien.
Met veel tam-tam had de directie deze nieuwe bedrijfsleidster binnengehaald om als een soort wervelwind de hele handel eens goed wakker te schudden.
Haar reputatie was haar al kilometers vooruitgesneld, want iedereen wist het al.....het zou een tante zijn met hele grote bossen ‘haren op haar tanden.’
Omdat ze nogal klein van stuk was en zichzelf een beetje groter wilde doen voorkomen, had ze waarschijnlijk deze hoge schoenen aangetrokken. Een beetje onhandig trippelde ze wiebelend op haar pumps door het bedrijf.
Toen ik met een paar collega’s wat stond te buurten over de gebruikelijke onderwerpen, breipatronen en inlegkruisjes...meen ik, of was het nu voetbal en vrouwen?....ik weet het niet meer precies, hoorden we haar driftig aan komen stappen.
Op het moment dat ze haar mond open deed om ons aan het werk te dirigeren zwikte ze haar enkel om en kwakte elegant tegen de grond. Met een rood hoofd wilde ze meteen weer opstaan en ik bood me natuurlijk onmiddelijk hulpvaardig aan.
“ Ik kom je wel helpen, blijf maar even liggen en houdt je maar goed aan de grond vast.” In tegenstelling tot mijn collega’s kon ze er niet om lachen en maakte weer aanstalte om op te staan.
“ Nee nee, wacht nu even, ik kom je zometeen mond-op-mond beademing geven, ik ga eerst even mijn tanden poetsen.” Maar ze wachtte die flauwekul allemaal niet af en krabbelde overeind om zich wiebelend op haar hakjes naar haar kantoor te begeven.
“ Zo....die is ook al vlug van haar voetstuk gevallen,” zei een van mijn collega’s gevat. Eigenlijk was het nog maar een jong, net afgestudeerd meiske, waarvan de directie een veel te hoge hoed op had.
Er veranderde in korte tijd wel het een en ander, maar het waren allemaal van die kinderachtige regeltjes. O.a. het plakken van gele briefjes op dingen die haar niet bevielen, zoals rommelige bureau’s. Dat deed ze het liefst als iedereen al naar huis was.
Zoiets werkt misschien wel bij kinderen, maar niet bij doorgewinterde beroeps lijntrekkers, zoals er in ieder bedrijf wel een aantal rondsloffen. Dan moet je toch echt met zwaarder geschut aan komen. Een bliksemcariere in ons bedrijf was voor haar dan ook niet weggelegd.
Of ze door het hoge-hakken-incident haar zelfvertrouwen was verloren weet ik niet, maar ze heeft in de korte tijd dat we van haar hebben mogen genieten geen potten kunnen breken.
Wel bijna haar enkels.....
447 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (2) / Geplaatst op: 27-11-2011 1:26:13 |