Een dagje winkelen in Amsterdam maakt behoorlijk hongerig, dus wij gingen op zoek naar een fatsoenlijke friettent.
Waarom dat is weet ik niet, maar als je géén honger hebt val je zo ongeveer over de friettenten en nu was er niet één te vinden.
Maar de oplossing is altijd dichterbij als je denkt.
In de verte zagen we een mooi oud gebouw opdoemen met allerlei wapperende vlaggen tegen de gevel.
“Zie je dat?”, zei mijn vrouw, “met allerlei vlaggen en andere toestanden proberen ze zo’n oud gebouw nog een beetje op te fleuren, dat ze die oude rommel niet gewoon slopen en iets mooi’s van staal en glas neerzetten”.
“Dat heet historisch erfgoed lieverd”, dacht ik ooit gelezen te hebben in de panorama.
Ze hadden zelfs hun rode mat uit de hal getrokken tot over de stoep, ik denk om hem een keer uit te kloppen of zo.
Zoiets doe je natuurlijk niet binnen….lijkt me logisch, zoals ze dat hier in Amsterdam altijd zeggen.
Langs de stoep stonden een paar van die overdreven lange auto’s.
“Voor passagiers met hele lange benen”, zei ik tegen mijn vrouw.
“Zou iets voor je broer zijn, die heeft ook van die belachelijke lange stelten en ligt nu al opgevouwen in zijn mercedeske”.
Ik vond alleen die vlaggetjes op de neus wel een beetje kinderachtig.
“Had ik vroeger ook op mijn driewielertje”, zei ik smalend.
Toen we de hele toestand even hadden staan aankijken, zei ik,
“Weet je wat, we gaan op ons gemak eens binnen kijken, ik wed dat ze hier ook wel een lekker frikandelleke kunnen bakken”, en wij klosten met onze boodschappentassen over de rode mat naar binnen.
Erg ver kwamen we trouwens niet want we werden meteen aangesproken door een man in een deftig zwart pak….. ik denk de directeur of zo.
“Meneer, heeft u gereserveerd?”, vroeg hij.
“Nee Dirk, we komen alleen maar een stukje eten”, zei ik.
“Wij zitten helaas helemaal vol meneer”.
“Ooh, dat komt verrekte goed uit, wij barsten van de honger want wij zijn helaas helemaal leeg meneer”…..
Erg gastvrij waren ze er niet, want het ging me toch niet lukken om binnen aan te schuiven en een vorkje mee te prikken.
Die directeur wees trouwens ons nog wel naar de hoek van de straat,
“Daar hoeft u waarschijnlijk niet te reserveren meneer”, zei hij vriendelijk.
Achteraf was ik hem wel een beetje dankbaar, want het eten daar beviel me uitstekend……in die automatiek.
www.gerrydebie.nl
mei 2011
748 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (4) / Geplaatst op: 22-5-2011 6:41:59 |