Ondanks dat we in een kleine onopvallende rode Peugeot 106 rondtuffen (de kleinste 106 die we konden vinden), werden we vorige week toch aangehouden door onze vrienden van de politie.
Maar ik maakte me geen zorgen want ik had me netjes aan hun regeltjes gehouden.
Het was weer zo’n saaie doordeweekse zondagmiddag, want ik zei nog tegen mijn vrouw,
“die lui hebben zeker niets anders te doen”
Demonstratief deed ik mijn gordel af en stapte uit.
“Dag inspecteur”, zei ik vriendelijk.
“Goedemiddag meneer, mag ik allereerst uw rijbewijs zien, want er zijn twee dingen die ons opvallen”.
“Twee dingen nog wel, zo….da’s nie mis”, zei ik tegen de twee dienders.
De ene ging meteen met mijn rijbewijs aan de haal, en ik keek hem dus ongerust na.
“Niets aan de hand meneer”, zei zijn maat,
“even controleren of u het bent”.
“Ja hoor, ik ben ik”, wilde ik hem geruststellen.
“Het gaat in eerste instantie om uw trekhaak”.
“Nou…hij trekt anders behoorlijk”, zei ik tegen het uniform.
“Dat zal wel”, zei hij lachend, “maar hij zit voor uw nummerplaat, en da mag nie”.
Overdreven sloeg ik me tegen m’n voorhoofd en zei,
“nu snap ik waarom ik hem ieder jaar na de APK keuring gedemonteerd terug vind in mijn kofferbak”.
Intussen kwam de andere gezagsdrager terug met mijn rijbewijs,
“meneer de Bie?”.
“Yes, thats me”, antwoordde ik gevat.
“Alles in orde”, zei hij tegen zijn collega, en die ging weer verder.
“En dan uw linker voorwiel, dat spoort niet helemaal”.
“Net als zijn baasje dan”, riep mijn vrouw vanuit de auto.
“Bedankt schat”, riep ik terug, en de twee tuten schoten weer in hun lach.
“Merkt u er niets van tijdens het rijden?”, vroeg een van de twee.
“Nee……en ik rijd er toch altijd tweehonderd km per uur mee, niets aan het handje”.
“Tweehonderd?.....dus eigenlijk is het een ferrari?”, zei de ene lachend, terwijl hij met zijn handen in zijn zij geanimeerd naar onze 16 jaar oude bolide stond te kijken.
“Dat niet, maar ik denk dat het een Peugeot 106-en-een-half is….eigenlijk een wolf in schaapskleren”, zei ik met een serieus gezicht.
Het werd een hilarisch gesprek en op dat moment riep mijn vrouw vanuit de auto,
“Zie je nou wel schat, dat je met twintig glazen bier achter je kiezen niet ver komt in een gestolen auto”. De agenten braken bekant , en zeiden toen,
“we laten het deze keer bij een waarschuwing…..prettige middag verder”, en stapten lachend in hun luxe politieauto.
De humor had ons deze keer gered…….
www.gerrydebie.nl
december 2010
906 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (5) / Geplaatst op: 18-12-2010 23:00:28 |