Mijn kapper wordt helemaal gek van me.
Het liefste zou hij zijn zaak tijdelijk op slot gooien als ik mijn driewieler voor zijn zaak parkeer, maar ik ben hem steeds voor, want ik sta al binnen als ie de sleutel nog aan het zoeken is.
Hij is al niet duur maar ik kan het toch niet laten om (voor de grap) altijd over de prijs te zeiken.
“Knip er maar voor vijf euro af” zeg ik meestal tegen hem, en tegen de wachtende klanten zeg ik dan,
“want als je geen prijs met hem afspreekt naait ie je gewoon een oor aan...of hij knipt er wel een keer in”.
Tegen de man die net uit de knipstoel stapt zei ik laatst,
“Was het niet leuker geweest als er wat model in gezeten had?”, want ook de vakkennis van onze dorpskapper neem ik graag op de hak.
Toen ik zelf aan de beurt was vroeg hij al wat geïrriteerd,
“En....hoe had je het deze keer gehad willen hebben”.
“Knip het rechts maar kort, links moet je het lang laten en de achterkant met happen erin”, gaf ik als antwoord.
“Zoiets kan ik niet maken”, zei hij.
“Nou...vorige keer anders wel”, zei ik, “want toen ik thuis kwam vroeg mijn vrouw of ik bij een zatte schaapscheerder was geweest”.
Maar onze coiffeur kent me al langer als vandaag en wist er, ondanks mijn opmerkingen, toch iets fatsoenlijks van te maken.
“Knap dat het je lukt met twee linker handen”, zei ik nog vriendelijk tegen hem.
Het kunstwerk was klaar en hij pakte schromend, omdat hij wel wist dat er weer wat ging komen, een spiegel om de achterkant van mijn geknipte hersens te tonen.
“Waarom maak je het eigenlijk niet meteen af, of vind jij het al weer goed zo?”, vroeg ik.
Op dat moment stapte mijn biljartmaat binnen die zelf zo kaal is als de ballen waar we af en toe tegenaan stoten.
Toen de kapper hem ook nog binnen zag komen, sloeg hij meteen de handen voor zijn ogen, schudde zijn hoofd en zei,
“Oei oei, verschrikkelijk, nu zijn ze nog met zijn tweeën ook”.
“Hé Gerry, heeft ie het deze keer een vakantiewerker laten doen?” vroeg mijn maat die ook niet bang is, terwijl hij mijn kapsel stond te bekijken.
“Had je hem dan niet beter eerst op een zwabber kunnen laten oefenen?”, zei hij toen tegen de barbier, die steeds wanhopiger begon te kijken.
“Jou scheiding wordt trouwens met de week breder”, zei ik tegen mijn maat, “of groei jij boven je haren uit? Waarom laat je daar niet gewoon wat groeien, je hebt plaats zat”.
Voor de gezelligheid heb ik toen zitten wachten tot hij zich had laten scheren, en de opmerkingen waren natuurlijk niet van de lucht.
Voor onze haarkunstenaar werd het een lang half uur, waarin hij zich meermalen moest bedwingen om zijn klantvriendelijkheid niet helemaal te verliezen.
Naderhand dacht ik, ‘je zult maar kapper zijn, en twee van die scheerkwasten op bezoek krijgen.
Maar ja....je moet wel kunnen incasseren natuurlijk, anders ben je niet ‘geknipt’ voor een eigen zaak.......dacht ik.
Gerry de Bie september 2010
948 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (4) / Geplaatst op: 2-10-2010 7:52:53 |