Het waren leuke tijden in het leger.
En vooral de oefeningen in de bossen met die schitterende tenten en heerlijke veldbedden.
Als je al geen rugpatiënt was, zou je het wel worden.
Maar je moest er natuurlijk wel wat van maken. En dat deden we dan ook.
“Ik ga effe uit mijn rug kuchen”, zei één van de maten in het gebruikelijke soldatenjargon, en verliet
de tent met een rol papier in zijn hand.
Een fatsoenlijke poepdoos hadden we niet…je moest maar zien waar je ging zitten.
Ik pakte mijn pioniersschop en liep zachtjes achter hem aan.
Ik zag dat ie achter een struik ging zitten, want ik dacht nog, “zo…dus dat is de achterkant van een struik”.
Door de struik heen zag ik dat ie zijn broek omlaag deed en ik stak heel voorzichtig mijn
schop door de struik heen tot precies onder zijn kont.
Zonder dat ie het wist legde hij een geweldige bruine pater op mijn schop.
Heel stil trok ik de schop weer terug en liep met mijn dampende cadeautje weer richting tent.
Onderweg kwam ik nog een gewichtige officier tegen die ik verplicht was te groeten, daardoor
moest ik de schop met de drol even in mijn andere hand nemen.
De kapitein groette met opgetrokken wenkbrauw terug, maar zei niets.
"Ze zijn wel iets gewend in het leger", dacht ik nog.
Toen ik vlak bij onze tent kwam moest ik nog wel van het behoorlijk meurende kleinnood af, dus met één
machtige zwier vloog de drol over onze tent heen en plofte precies in de tentopening van de volgende tent.
Ik was wel blij dat onze poeper geen diarree had.
Het leek mij toen het beste om maar meteen onze tent binnen te gaan.
Effe later komt ook de maat weer terug. Ik zei, “wat zie jij er bedrukt uit?”.
“Ik denk dat ik niet goed ben geworden”, zei hij ongerust. “Ik weet héél zeker dat ik een drol gedraaid heb, maar
d’r lag niks, en ik heb echt alles afgezocht….. ik heb zelfs mijn reet af moeten vegen…da’s toch niet normaal?”.
Hij was redelijk in paniek.
Ik zei, “als ik jou was zou ik toch even naar het veldhospitaal gaan….effe checken”. Hij was meteen weg.
Even later hoorden we uit de tent achter ons een afgrijselijke kreet,
“welk ontzettend goor varken heeft hier zitten schijten?”.
Hij was er blijkbaar met zijn blote voeten in gaan staan….Sommige mensen kijken ook nooit
waar ze lopen…..en dan dat taalgebruik.
www.gerrydebie.nl
1162 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (4) / Geplaatst op: 25-2-2010 17:23:42 |