De kroeg waar ik wel eens ga biljarten had een nieuwe eigenaar.
Toen mijn vriend en ik binnen stapte stond hij wat onwennig achter de bar.
Wij stelde ons netjes voor, en ik vroeg aan hem, “jij bent niet van hier, hé”.
“Nee, ik kom uit limburg”, zei hij.
“Nou ja, maar daar hoef je je toch niet voor te schamen, dat kan de beste overkomen”, zei ik in een lollige opwelling.
Hij lachte een beetje zuur naar me.
Toen we aan de bar zaten vroeg ik een briefje en een pen aan hem.
Ik schreef met grote cijfers 212 op het briefje en vroeg hem om het zolang te bewaren.
“Waar is het voor?”, wilde hij weten.
“Dat is de cijferslotcode van mijn fiets, want nu weet ik hem nog uit mijn hoofd”. zei ik.
Hij lachte een beetje zuur.
Op een gegeven moment vroeg ik hem, “Hoe maak je die ijsblokjes eigenlijk?”, wijzend
naar een verchroomd emmertje.
“In de vriezer”, zei hij.
“Kun jij het recept voor mij opschrijven, want mijn vrouw is het kwijt“.
Hij lachte een beetje zuur.
Toen we na het biljarten nog even aan de bar gingen zitten zeveren, kwam naast mij een
vrouw staan, die aan de barman vroeg, “Verkoopt u sigaretten?”.
“Nee”, zei de biertapper, “want je mag hier toch niet roken”.
“Ooh”, zei ik, “dan verkoop je zeker ook geen condooms?”.
Hij lachte een beetje zuur.
Toen we het tijd vonden om naar huis te gaan, vroeg ik,
“Zijn er nog kosten verbonden aan deze genoeglijke avond?”.
Hij lachte een beetje zuur naar me, want zulke kakkerige taal was ie niet gewend.
“Weet je wat”, zei ik, terwijl ik mijn portemonnee op de bar slingerde, “haal er maar uit wat je nodig hebt”.
Maar zover wilde de tapper toch niet gaan.
Toen we naderhand naar huis fietste, zei mijn kameraad,
“Nou….je hebt wel een geweldige eerste indruk achtergelaten”.
“Ja”, zei ik, “we gaan daar in eerste instantie toch naar toe om onszelf te vermaken, en niet
om hem een leuke avond te bezorgen, de zuurpruim moet maar leren incasseren”…..
www.gerrydebie.nl
954 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (3) / Geplaatst op: 16-2-2010 12:24:30 |