Het mannenkoor waar mijn collega in zingt bestond 75 jaar.
Er werd een jubileumviering in de kerk gehouden, en de hele dienst werd opgenomen.
En om de kas te spekken werden er een aantal cd’s gebrand voor de verkoop.
Die cd’s moesten natuurlijk ook van tekst worden voorzien, dus klopte mijn collega bij mij aan.
“Natuurlijk kerel, geen probleem”, zei ik joviaal.
Hij gaf me 75 gebrandde, maar ook 25 blanco’s.
“Voor als we er tekort komen, maar aub wel goed gescheiden houden”, vroeg hij een beetje ongerust.
“Je kent me, maak je maar niet druk”. Probeerde ik hem gerust te stellen.
“Ja, daarom juist, omdat ik je ken”, zei hij.
Toen hij weg was vond ik het wel een gaaf idee om één van de blanco’s te branden met muziek van
de Duitse metalband Rammstein, en die tussen de mannenkoor cd’s te doen, in de hoop dat ie
bij de dirigent, of nog mooier, bij Omroep Brabant terecht zou komen.
Ik zag het helemaal voor me, “dames en heren, u hoort nu een stuk uit de jubileummis van het mannenkoor”,
om dan ineens "Weißes Fleisch" of “Bück Dich”, uit de radio te horen knallen.
Maar ja…. omdat ie er toch niet helemaal gerust op was, was hij zo slim om de blanco’s na te tellen, en
kwam er toen één te kort, erg jammer.
“Ik baalde als een stekker”, zei hij naderhand, “want toen moest ik de gebrandde cd’s één voor één
in de cd speler doen, waar ik hem op een gegeven moment tegen kwam, en het was nog één van
de laatste ook”.
“Ja, dat zul je altijd zien”, zei ik medelevend, “Maar wat heb je eigenlijk met de cd gedaan?”.
“Nou”, zei hij “ik heb hem aan mijn zoon gegeven, want die is gek op die kelderbeestenmuziek van jou”…..
796 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (4) / Geplaatst op: 6-2-2010 10:19:54 |