Wat je met vissen allemaal mee kunt maken, ik zou er een verhaal over kunnen schrijven.
Het was een mooie s’zomerse dag, en ik ging weer eens vissen.
Een vriend van mij, die nog nooit gevist had, wilde ook wel eens mee, en had dezelfde soort
telescoophengel gekocht als waar ik altijd mee viste.
Hij had al eens gezien hoe ik de dop eraf draaide en met één sierlijke beweging de zeven stukken, die
in elkaar geschoven zaten, omtoverde in een lange hengel.
We staan dus s’morgens vroeg bij het kanaal en ik haal mijn spullen uit de auto. “STIK…STIK…STIK”,
hoor ik hem in de ochtendstilte ineens keihard roepen.
Een paar waterhoentjes vliegen verschrikt op. “hengel vergeten, hij staat nog naast mijn bed”. zei hij, terwijl
hij mij met grote ogen aankeek. “Zonder hengel zul je niet veel vangen, maar je mag de mijne
wel even vasthouden”, zei ik op mijn lolligst. “Je houdt ‘m zelf maar vast, ik haal hem thuis wel even op”.
Een uur later was ie weer terug, en met een big smile draaide hij een dop van zijn hengel af.
“Let op”, zei hij opgewonden. Ik zat met opgetrokken wenkbrauw naar zijn handelingen te kijken en zag dat
met één sierlijke beweging, zes stukken hengel in het water floepte. “STIK….STIK”. riep ie, terwijl hij
met het dikste stuk hengel nog in zijn hand, ontzet naar het water stond te staren.
De waterhoentjes vlogen voor de tweede keer op.
“Als ik jouw was, had ik de andere dop eraf gedraaid”, zei ik gevat.
Hij kon er niet echt om lachen, en om zijn nieuwe hengel te redden, sprong hij met een plons in
het groene troebele kanaalwater.
De waterhoentjes werden hartstikke gek van hem.
“Zwem je een beetje rustig, anders jaag je alle vissen weg?”, vroeg ik heel vriendelijk.
Als een soort hulk klom hij, met alle stukken hengel in zijn hand, weer op de kant.
En het ging natuurlijk weer richting huis om zijn groene lijf te wassen en droge kleren aan te trekken.
Na anderhalf uur was hij weer terug. “Daar is ie weer”, riep ie vrolijk.
“Ja, je maakt wat kilometers, maar dan heb je ook wat”, zei ik tegen onze beroepsvisser.
Na wat onwennig gerommel zat hij dan toch eindelijk te vissen.
”Zo”, zei ik toen “ik heb genoeg gevangen, ik ga naar huis, ga je de volgende keer weer mee, want ik vond
het kei-gezellig”……. je kunt tenslotte ook niet de hele dag blijven vissen….
831 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (3) / Geplaatst op: 2-2-2010 15:35:25 |