De discipline die je als zesjarige nog niet hebt, werd er wel effe door de jurken ingeslagen.
Het ging “van dik hout zaagt men planken”. En van de eerste tot de zesde klas.
De ene sloeg met een bamboestok tegen je reet, de andere gooide lustig met houten borstels
door de klas, weer een ander mepte met een liniaal zo hard op je voorpoten, dat je blij was als je met
dezelfde hoeveelheid vingers naar huis ging als je gekomen was, en de hoofdfrater van de
zesde klas hengstte vrolijk met zijn vlakke hand tegen je hersens.
Echte kindervrienden dus. Ja, het was kei-gezellig op school.
Ik herinner me één jongen in de zesde klas die een wats tegen zijn oren kreeg
en meteen de frater spontaan terugsloeg.
Hij was net zo groot als de frater, waarschijnlijk omdat ie wel een keer of vijf was blijven zitten.
Ik meen ook dat die nozem op een brommer naar school kwam.
Wij keken allemaal enorm tegen hem op. Ook omdat hij als enige met een sneeuwbal zo hoog kon
gooien, dat hij bijna de klok van de kerk kon raken.
Wij haalde niet eens de helft. Dat was echt het summum van kracht, vonden wij, de kleine jongens.
Na het voorval met de frater hebben we die knoest trouwens niet meer op school gezien.
Als je voor straf op de gang moest staan, hoorde je de typische geluiden door het gebouw galmen.
Af en toe een jankend kind, of een frater die als een idioot te keer ging.
Of een hele klas die eindeloos de tafels van twee tot tien aan het blêren was.
Van de lijfstraffen heb ik niets overgehouden.
Wat me wel goed bij is gebleven is de geur die de fraters bij zich hadden.
Het was een vreemde mengeling van sigarenrook, lichaamsgeur en eten.
Die typische geur zal ik me wel altijd blijven herinneren…….
658 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (1) / Geplaatst op: 11-12-2009 19:34:17 |