Mijn vrouw en ik gingen op bezoek bij vrienden van ons. Ja hoor….we hebben vrienden. Wij, de mannen, hadden al de hele avond lekker van het bier zitten smullen. Mijn vrouw zou terugrijden… de lieverd. Echt een leuk mens, die vrouw van mij. Maar later op de avond hadden de dames wel zin in “iets” van de frietzaak. Dus wij, de mannen, offerde ons op en zouden wat van die vette snacks gaan halen. Nu wil het toeval dat naast de frietbakker een kroeg zat die erg zijn best deed om te overleven in deze barre tijden. Wij, de mannen, keken elkaar aan en zeiden tegelijk “nou, ééntje dan, tis voor een goei doel”. En ééntje werden er twee en drie enz, zoals het echte mannen betaamt. Op het moment dat de frietman het vuur onder zijn frietpan uitdeed, rolde wij de kroeg uit. Te laat…. dan maar zonder vette hap naar huis gesloft. Eigenlijk ook veel beter voor de dames, vonden wij, de mannen. Want zij moeten er toch al meer moeite voor doen, om er zo goed als ons mannen uit te blijven zien, vonden wij eensgezind. Toen we, na een paar keer de weg gevraagd te hebben, terugkwamen, bleek al snel dat we ons daar aardig in vergist hadden. Het loog er niet om. Superlatieven tekort. Wij, de mannen, werden al snel gedegradeerd tot kleine jongens.
En dat noemt zich zwak geslacht.
1136 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (13) / Geplaatst op: 28-9-2009 16:05:44 |