| HJSTAR Aanbiedingen | Evanos Met de HJSTAR pas krijgt u
Het hobby journaal met knipvel nog steeds voor € 1,00.De hele maand mei 10 % korting op alle wol.
| `t Hobbypunt Met de HJSTAR pas krijgt u bij aankoop van € 10,00 of meer gratis een setje decoratiepapier van Carddeco bij uw bestelling. Vermeld bij de opmerkingen uw HBJ-Starpas nummer en wij doen het kado er automatisch bij.
| Syta van Gelderen Met de HJSTAR pas krijgt u in de maand mei 10% korting op uw internetbestellingen .Kijkt u op onze website waar wij allemaal staan op jaarmarkten www.sytavangelderen.nl waar wij uiteraard ook vele aanbiedingen hebben.
|
  |
| | Genieten van het mooie weer, en "s avonds lekker aan de slag voor de volgende dag.. (27-3-2012 11:36:44) |
| Niet aangeboren Hersenletsel. | Ik schrijf dit weblog omdat het een ieder kan overkomen.
En nee ik wil niet in de belangstelling staan.
Maar aangeven wat wilskracht en vechtlust voor je kan beteken.
In 1993 in een kuuroord in valkenburg een zwaarongeluk gehad.
Ik ben nl tegen een betonnen brug ,( onderwater omhoog gesprongen,plm 29 cm boven mijn hoofd zat de betonnenbrug)Gesprongen.
Frontaal op mijn hoofd en verdere lichaam ,een klap vergelijkbaar met 450 kilo tevergelijken opgevangen.
Ernstig hersenletsel aan grote hersenen kleine hersenen,hersenstam en lichte afasie.
4 nekwervels zwaarbeschadigd,het centralezenuwstelsel,afweersysteem/ruggemerg deels beschadigd.
Ook wel Partiele dwarsleasie genoemd.
Ongeremde huil/lachbuien.
Alles was ik kwijt en kon bijna niets meer.
Opnieuw leren lopen ,praten .schrijven.incontinent.
Revalidatie van jaren.
Ruim 8 jaar in de rolstoel.
Veel moeten leren en aanpassen,accepteren moest ook maar nee dat kon en kan ik niet.
Daarbij kwam in 1996 de 1ste vorm van reuma bij de R.A.
om vervolgens door te gaan naar arttrose,fibromyalgie (weke delen Reuma) Syndroom van tietze., SLE (wat de organen aantast).
En ernstige vorm van Osteoperose.(botontkalking)
Vele medicijnen gebruikt de nodige injectie.
Helaas het mocht niet baten.
Gezien mijn centrale zenuwstelsel is beschadigd en afweersysteem sloegen de medicijnen niet aan.
Dubbele pech!
Toen kwam er de oplossing dacht ik.
Met mijn Reumatoloog gesproken over een beenmerg transplantatie.
Dat was nieuw in dat jaar en 1 persoon had dat mogen ondervinden.
Ik had graag nr 2 willen zijn.
Helaas ik was al te veel verslechterd,en kon zo`n operatie niet aan.
Iedere dag heel veel pijn ,en als ik het niet meer uit hou is er nog 1 middel en dat is morfine.
In deze periode, en nog kom je veel onbegrip tegen.!
Ik had 2 jaar geleden een gebroken voet en dat was zichtbaar een rose gipspootje.
Wie je dan ook tegen komt dan is het van goh wat nu.?
Hoe gaat het moet je nog lang in het gips ?
Ik zei dan o een paar weken nog maar ik heb al levenslang!
Zo is dat wel ,beter worden doe ik niet meer.
Maar heel veel geleerd,ik ben wie ik ben ,
en ja , ik draai me woorden om, ik vergeet mijn boodschappen te halen als ik geen briefje maak.
Kom ik thuis met dingen die we al hadden.
Of je word aangesproken op straat terwijl je weet ik moet 3 dingen halen.
Nadat gesprek denk 3 wat waren de 3 dingen ook alweer?
De winkel maar in.
Hopen dat het je te binnen schiet.
Maar niets van dat alles.
Dus de voorraad kast staat vol met koffie etc.
Praten gaat op en af hou ieder dag me puntmuts vast om me goed te verwoorden, en als ik die los laat tja dan word het lastig voor me.
Schrijven ja kan ik weer , met pen heel moeilijk,niet netjes meer.
Typen is iets makkelijker ,maar met een d of een t of hoeveel eeee` s
ga zo maar door , het maakt me niets uit , ik kan me uitdrukken zoals ik denk dat het goed is.Dan maar met fouten.
Als je dit overkomt en je mag van geluk spreken dat je er nog bent.
Kan ik wel zeggen, het is een hard gelach,heel erg moeilijk voor jezelf de kinderen en je man.
Moeders wil er wel zijn, maar kan niet meer op haar oude vertrouwde eigen ik ! Ze is verandert.
Leren en nog eens leren , wilskracht, maar weer proberen de draad van het leven wat een totaal andere waarde heeft gekregen op te pakken.
Ook de hobby`s , ik ben een creathea.
Uren kon ik kaarten maken fimo"en,tekenen,schilderen.
Helaas houd ik dat niet meer voor.
Zo ben ik nu aan het wat grovere werk begonnen en fimo wat dingetjes.
Ik werkte tot voor kort nog , maar helaas mijn geest zegt ja mijn lichaam Nee.!
Ik maak me niet meer druk na alle tegenslagen.
Ik ben voor de 2keer getrouwd met een lieve man.
Heb geweldige kinderen.
Mijn dieren zijn mijn allessie`s.
De natuur o zo mooi.
Mijn hobby`s enorm leuk om te doen met moeite maar ik doe het wel.
De reizen naar een warm land doen me heel goed ,zijn altijd te kort .
Maar tank ik weer ff vol zogezegd.
Dit is een stukje levensloop,wat een ieder kan overkomen!
Wat ik niemand gun!
Ik wil het graag laten zijn van een positieve kant .
Ik vecht iedere dag, geniet van alle mooie dagelijkse dingen.
Van de liefde die ik weer mag ontvangen.
Van de hobby die ik doe.
Kortom met een dosis wilskracht kom je ver!
En Onbegrip.
Wij zeggen wie mee wil liften lift mee en zoniet blijf dan weg!
Een warme welgemeende groet Joke

994 x Gelezen / Reageer / bekijk reacties (12) / Geplaatst op: 14-8-2010 0:03:12 |
| Reactie | Geschreven door paulina  | 31-8-2010 17:47:39 | Hallo Joke , wat een geweldigge vrouw ben jij zeg mijn petje af geniet van alles wat je nog kan en vooral van man en kinderen.
Sterkte Sarie | 
|
| Geschreven door omanijntje  | 17-8-2010 0:27:45 | Fijn hè, al die lieve reacties op je verhaal. Dat moet je/jullie vast veel goed doen.
Ik weet al dat jullie lekker positief zijn. Niemand ontkomt aan een rugzak in dit leven.
Maar jullie gaan er prima mee om en verdienen daarom jullie geluk samen. Lieve gr, en vlug tot ziens. Guusje | 
|
| Geschreven door Korebloem  | 15-8-2010 11:44:08 | Goed dat je dit eens laat lezen, zo beseffen we weer hoe moeilijk iemand het kan hebben.
En vooral hoeveel moed en wilskracht jij naar boven kan halen, daar heb ik bewondering voor!
Elke dag is voor jou weer een nieuwe strijd en wij maken ons soms druk over futiliteiten.
Het doet me weer nadenken, bedankt voor je verhaal maar ik zou echt willen dat het
elke dag beter en beter me je gaat.
Je kan genieten van de kleine dingen en je positieve ingesteldheid helpt je op weg,
hopeliijk kom je nog veel mensen tegen die je begrijpen.
Ik wens je het aller-allerbeste toe,
dikke knuf van Els | 
|
| Geschreven door Tasha  | 14-8-2010 15:00:59 | Hallo Joke
Nou meid ik vind dit echt geen zelfmedelijden hoor wat je schrijft,
maar een verhaal met wilskracht en doorzettingsvermogen.
Ik heb diepe bewondering voor je dat je van zo ver bent gekomen
tot waar je nu bent, echt ik vind het heel knap van je 
en ik wens je ook heel veel sterkte en kracht toe.
Lieve groetjes van Evelien | 
|
| Geschreven door margreet58  | 14-8-2010 11:20:44 | Ik herken je verhaal, ik had al jong fibromyalgie, daar werd alles opgegooid tot ik zieker en zieker werd.
opgenomen het zat tussen mijn oren,maar ging ondanks de opname nog meer vooruit. Thuis gewoon verder gegaan, je moet wel je hebt toch immers niets.
Na een paar jaar weer voor 4 maanden naar t`Roesink in Enschede, kreeg een progamma mee zo moet je leven.
Even iets doen zitten, dan weer iets doen zitten, nou met die benen van mij, die willen niet zitten
Toen ging ik mijn bed isn en heb daar 5 jaar gelegen, we gingen wel op vakantie, maar had ook ME, dus daar kom je ook niet verder mee.
Toen gebeurde het, op een avond ging in een oog het licht uit, alles was zwart, volgende dag weer de dr gebeld waar ik al niet meer durfde te komen, ik schaamde mij immers ik had toch niets.
Ja hoor de bal ging rollen een hersenstumor in de hyperfise, het ergste was na onderzoek had deze er 15 jaar gezeten. de prognose was, hopenlijk zou alles goed komen maar had 10%, of ik kwam er niet uit of zou zwaar gehandicapt worden.
Van dit alles weet ik zelf niets meer ik was al teveel kapot van binnen en had weinig gevoelens en herinneringen. Ze hebben nog even gewacht op een heel nieuwe techniek, en na 5 dagen ben ik dan volledig uit mijn narcose gekomen. Affasie korte termijn schrijven en nog veel meer dingen kreeg je mee, na hard knokken ben ik weer redelijk er bovenop gekomen.Zit in een certrum voor NAH patienten, vind het heerlijk daar ik zwem mozaiek beheer de winkel van alles wat wordt gemaakt, al met al heerlijk.
Maar wat ik al eerder hier in het forum heb geschreven is dat ik geen hobbymaatje krijgen kan, ze vragen hoe kom je op die ideeen allemaal en dan zeg ik op een ac en dan kunnen ze niet meer komen te druk.
Gelukkig ben ik gewoon een verdere vrolijke vrouw, een ander ziet niet wat ik heb en ga zo lekker verder zijn gangetje, met mijn atrose scheuerman en fibromyalgie en NAH kan ik wel verder leven ik moet wel en wil ook wel vandaar 28 aug hobbymaatjesdag. De zondag erna zal tol betalen zijn,maar dat heb ik er graag voorover. Veel sterkte, iemand die je begrijpt Margreet | 
|
| Geschreven door terstege  | 14-8-2010 9:42:52 | Wat een kanjer ben je..... dit is het enige passende antwoord  | 
|
| Geschreven door Anneke1937  | 14-8-2010 9:10:31 | Hallo Joke.
Je hele verhaal heeft veel indruk op mij gemaakt. Wat ben jij een doorzetter. Je bent ook een positief ingesteld mens. Wat een wilskracht heb jij. Ik heb enorm veel respect voor je dat mag je rustig weten. Veel mensen kunnen klagen om iets kleins dat lees je hier heel vaak. Maar jij bent een topvrouw. Dadelijk ga je nog meer genieten met jullie nieuwe pup die veel aandacht nodig heeft . Geniet ervan.
Lieve groetjes ANNEKE | 
|
| Geschreven door hetty734  | 14-8-2010 7:28:34 | Petje af, meer woorden heb ik er niet voor !!!!
Hetty | 
|
| Geschreven door Catwy  | 14-8-2010 0:39:00 | Wat een verhaal......ondanks dat ben je positief, wat een knokker, heb veel bewondering daarvoor!
Ga gewoon door met genieten, en verder veel sterkte toegewenst1
Gr. Wietske
| 
|
| Geschreven door Jeetje-I-Deetje  | 14-8-2010 0:19:26 | Ze zeggen weleens dat een ongeluk in een klein hoekje zit maar dat de gevolgen soms de ruimte van een voetbalstadion innemen. En als ik jouw verhaal zo lees dan is dat ook hier het geval. Uit jouw verhaal blijkt ook maar weer eens dat een positieve instelling een boel kan bewerkstelligen. Ik heb er wel bewondering voor, weet echt niet of ik zo geknokt zou hebben als zoiets mij was overkomen.
Groetjes, Jackie | 
|
|
|